Descripción
O rumor do distante
Resumen del libro
Un longo poema que percorre os sete camiños (6+1) que vertebran a cultura galega, escrito en paralelo aos traballos de protección do patrimonio cultural. O autor constata que Galiza é un dos pobos que máis humanizou a natureza, dando nomes a lugares que constitúen o noso ADN. Este poemario, galardoado co XX Premio Esquío de Poesía en Lingua Galega, habita eses camiños coa poesía, ao tempo que denuncia a banalización do seu significado cultural e a silente extenuación que destrúe o patrimonio. Unha obra que reflexiona sobre a deshumanización do territorio e a perda da identidade.
¿De qué trata?
O poemario nace da delimitación das trazas dos camiños que, ao longo da historia, comunicaron a montaña e o mar en Galiza, vertebrando a súa cultura e a xeografía de parte de Europa. Estes camiños trouxeron camiñantes coa súa cultura e visión do mundo, e levaron de retorno á súa terra a ollada marabillada polas imaxes do sagrado dun pobo cunha cultura milenaria. O autor, traballando na protección do patrimonio cultural galego, inicia a escrita deste longo poema que percorre os sete camiños (6+1). A obra constata o titánico traballo de séculos que humanizou a natureza, sedimentando o ser que nos constitúe e dando nomes a lugares que significan e son o noso ADN. Con todo, ao ollar cara atrás, vemos os camiños submersos na banalización do seu significado cultural. Hoxe, a terra segue a se desangrar nunha silente extenuación que destrúe o patrimonio cultural. Se permitimos a deshumanización da nosa terra, desaparecerá aquilo que anainou a nosa identidade. O poeta denuncia este proceso invisible de aculturación, alén do espolio económico, que nos fai parte dun proceso de destrución do patrimonio natural, con minas que arrincan a dourada entraña e envelenan as augas, convertendo a terra nun estéril territorio morto.
Temas principales
- Identidade cultural galega e o seu vínculo co territorio.
- Patrimonio cultural e natural: a súa protección e destrución.
- A memoria dos camiños como vertebradores da historia e da cultura.
- A aculturación e a perda silenciosa da identidade.
- A denuncia ecolóxica contra a explotación que envelena a terra.
¿Para quién está recomendado?
Para lectores interesados na poesía contemporánea en lingua galega que aborda cuestións de identidade, memoria e patrimonio. Recomendado a quen busca unha reflexión poética sobre a relación entre o ser humano, a natureza e a cultura, así como a quen desexa coñecer unha obra galardoada que conecta a tradición coa denuncia social e ecolóxica.
Qué aporta este libro
- Unha viaxe poética polos camiños que conforman a identidade galega.
- Unha reflexión profunda sobre a perda do patrimonio cultural e natural.
- Unha obra premiada que combina lirismo e compromiso social.
- Unha ollada crítica sobre a aculturación e a deshumanización do territorio.
Ficha técnica
- Autor: Sánchez Iglesias, Cesáreo
- Editorial: Edicions Laiovento, S.L.
- Idioma: glg
- Tema: POESIA DE POETAS INDIVIDUALES
- Colección: VENTO ALTO. POESIA
- Encuadernación: Bolsillo
- Número de páginas: 218
- Peso: 353 g
Valoración editorial
Un poemario que destaca pola súa capacidade de fusionar a tradición poética coa reflexión contemporánea sobre a identidade e o patrimonio. A obra, premiada co XX Premio Esquío de Poesía en Lingua Galega, ofrece un percorrido lírico e crítico que conecta a memoria dos camiños coa denuncia da súa degradación. Recomendado para quen busque unha lectura que transcenda o estético para interpelar ao lector sobre o futuro da cultura e do territorio galego.