Descripción
Fronte da Arte
Resumen del libro
Unha análise profunda da pintura galega das décadas de 1920 a 1940, no seu contexto europeo. A obra examina como os artistas renovadores galegos empregaron a súa arte como ferramenta de denuncia social e afirmación identitaria, tanto durante a República como na Guerra Civil e no exilio. O lector descubrirá un movemento artístico que, desde o coñecemento da realidade labrega e proletaria, construíu un discurso visual alternativo ao poder, en diálogo cos realismos de entreguerras que se producían noutros puntos de Europa e América.
¿De qué trata?
O libro céntrase no desenvolvemento da pintura galega do século XX, cun foco especial no movemento renovador que xurdiu nos anos vinte e se estendeu ata o exilio. A través de diversos traballos, o autor estuda como estes artistas presentaban conscientemente a súa obra desde posturas conflitivas, denunciando a opresión e reafirmando imaxes de forte contido social e identitario. A figura do labrego como clase subalterna, así como o proletariado e o mundo fabril, son protagonistas. A análise evidencia que esta produción artística non era allea ao que sucedía noutros lugares de Europa e América, enmarcándose no contexto dos chamados "realismos de entreguerras", pero coas súas propias singularidades. A procura de raíces no pasado propio como fonte de modernidade é unha das claves que se exploran.
Temas principales
- Arte galega de vangarda e renovación estética (1920-1940).
- Arte e compromiso social: representación do labrego e do proletariado.
- Arte como ferramenta de denuncia política e afirmación identitaria.
- Contexto europeo dos realismos de entreguerras e a súa influencia en Galicia.
- Arte galega no exilio e durante a Guerra Civil.
¿Para quién está recomendado?
Para historiadores da arte, estudantes de belas artes e historia, e para todos aqueles interesados na cultura galega contemporánea e na súa relación cos movementos artísticos europeos. É unha lectura esencial para quen desexe comprender como a pintura galega se inseriu nos debates estéticos e políticos do seu tempo, afastándose do discurso dominante.
Qué aporta este libro
- Unha visión contextualizada da arte galega dentro do panorama europeo de entreguerras.
- Unha análise rigorosa do contido social e identitario da obra dos pintores renovadores.
- Claves para entender a función da arte como discurso alternativo ao poder establecido.
- Unha perspectiva que conecta a produción artística galega coa de América e outros puntos de Europa.
Ficha técnica
- Autor: López Benárdez, Carlos
- Editorial: Edicións Laiovento, S.L.
- Idioma: glg
- Tema: HISTORIA DEL ARTE Y ESTILOS DE DISEÑO: C. 1900
- Colección: ENSAIO
- Encuadernación: Bolsillo
- Fecha de edición: marzo de 2020
- Número de páginas: 146
- Peso: 260 g
Valoración editorial
Un ensayo imprescindible para coñecer en profundidade un período crucial da arte galega. A obra destaca por situar a produción local no contexto dos realismos europeos de entreguerras, ofrecendo unha análise que vai máis alá da simple descrición estilística para abordar a dimensión social e política da arte. Recomendado para lectores que buscan un estudo serio e documentado sobre a pintura galega do século XX e a súa conexión coa modernidade europea.