Descripción
O SON EN QUE CADA LINGUA SE SOLTA
Resumen del libro
Esta obra ofrece unha análise profunda do papel da tradución na configuración do sistema literario galego, tomando como eixo vertebrador a figura de Luísa Villalta, autora homenaxeada no Día das Letras Galegas 2024. O volume articúlase en dúas partes: na primeira, estúdanse as súas traducións ao galego de obras teatrais italianas de Pasolini e Maquiavelo, así como as súas versións ao castelán de poetas galegos contemporáneos. A segunda parte recolle unha escolma de textos de Villalta traducidos a varias linguas (alemán, castelán, francés, inglés, italiano e polaco), acompañados dos orixinais e de notas críticas que iluminan os desafíos do traslado interlingüístico.
¿De qué trata?
O libro aborda a tradución como unha práctica cultural que dialoga coa creación literaria propia e contribúe a definir o polisistema nacional galego. A través do estudo das escollas tradutivas de Luísa Villalta, analízase como a mediación lingüística incorpora novas estéticas, temas e valores ao canon literario. A primeira parte examina en detalle as súas versións de dúas obras teatrais fundamentais da literatura italiana: o Manifesto por un novo teatro, de Pier Paolo Pasolini, e A Mandrágora, de Niccolò Maquiavelo (esta última en colaboración con Francisco Pillado Mayor). Ademais, inclúe as traducións ao castelán de poemas de autoras e autores como Manuel María, X. L. Méndez Ferrín, Uxío Novoneyra ou Pura Vázquez, concibidas para difundir a produción literaria galega no ámbito ibérico. A segunda parte, froito da convocatoria da revista Viceversa, Revista galega de tradución, ofrece versións de textos de Villalta en verso e prosa a seis linguas, acompañadas de peritextos (notas e comentarios) que explican as decisións adoptadas ante os retos tradutivos.
Temas principales
- Tradución literaria ao galego e a súa función no sistema cultural nacional.
- Análise das escollas tradutivas de Luísa Villalta e a súa contribución ao canon teatral galego.
- Relación entre tradución e creación literaria propia no contexto galego.
- Difusión da poesía galega no ámbito ibérico a través da tradución ao castelán.
- Desafíos da tradución da obra de Luísa Villalta a linguas como alemán, francés, inglés, italiano e polaco.
- Estudo dos peritextos (notas e comentarios) como ferramenta para comprender o proceso tradutivo.
¿Para quién está recomendado?
Este libro está dirixido a investigadores e estudantes de tradución e interpretación, literatura galega e estudos culturais. Tamén resulta de interese para especialistas en teoría da tradución, así como para lectores interesados na obra de Luísa Villalta e no papel da mediación lingüística na construción do sistema literario. Profesionais da tradución e do ámbito editorial atoparán aquí un caso de estudo detallado sobre as decisións tradutivas e a súa repercusión no canon.
Qué aporta este libro
- Unha análise detallada do proceso tradutivo de obras teatrais italianas ao galego, con reflexións sobre as escollas estéticas e ideolóxicas.
- Unha escolma de textos de Luísa Villalta traducidos a seis linguas, acompañados dos orixinais, que permite comparar diferentes estratexias de versión.
- Notas e comentarios dos tradutores que explican os retos específicos de cada traslado lingüístico.
- Unha perspectiva diacrónica e sincrónica sobre como a tradución contribúe a configurar o polisistema literario galego.
- Materiais de interese para o estudo da figura de Luísa Villalta desde a súa faceta como tradutora.
Ficha técnica
- Autor: VV.AA.
- Editorial: Servizo de Publicacions da Universidade de Vigo
- Idioma: glg
- Tema: TRADUCCION E INTERPRETACION
- Colección: FORA DE COLECCION
- Encuadernación: Bolsillo
- Fecha de edición: mayo de 2024
- Número de páginas: 323
- Peso: 1054 g
Valoración editorial
Obra de interese para o ámbito académico e profesional da tradución, que combina o estudo de caso cunha reflexión teórica sobre o papel da mediación lingüística na literatura galega. O volume destaca pola súa dobre estrutura: por unha banda, analiza as traducións realizadas por Luísa Villalta e, por outra, ofrece unha mostra da súa obra traducida a varias linguas, o que permite unha comparación directa. A inclusión de notas e comentarios dos tradutores engade valor documental e pedagóxico. Recomendado para quen busque unha aproximación rigorosa e contextualizada á práctica tradutiva no eido galego.